Produkcja biogazu w rolnictwie: aspekty technologiczne, środowiskowe i społeczno-ekonomiczne

W badaniu podkreślono optymalizację substratów obejmującą zarówno materiały pochodzenia roślinnego, jak i zwierzęcego, wraz z kluczowym zarządzaniem zasobami wodnymi i pofermentem w ramach gospodarki o obiegu zamkniętym, mającym na celu promowanie zrównoważonego rozwoju i minimalizację ryzyka środowiskowego. Opłacalność ekonomiczna, ramy regulacyjne oraz dynamika społeczna zostały przeanalizowane jako kluczowe czynniki stanowiące podstawę skutecznego wdrażania technologii biogazu. W artykule dokonano syntezy dowodów dotyczących wyników kosztowo-korzyściowych, czynników napędzających inwestycje, wyzwań regulacyjnych i mechanizmów wsparcia, a także znaczenia zaangażowania społeczności lokalnych i partycypacyjnego zarządzania w celu łagodzenia konfliktów związanych z użytkowaniem gruntów i zapewnienia sprawiedliwego rozwoju obszarów wiejskich. Na koniec omówiono utrzymujące się bariery techniczne, instytucjonalne, środowiskowe i społeczne ograniczające wdrażanie biogazu, podkreślając potrzebę zintegrowanych rozwiązań łączących postęp technologiczny ze wsparciem politycznym i współpracą interesariuszy. Niniejsza analiza oferuje praktyczne wskazówki dotyczące promowania zrównoważonego wykorzystania biogazu w rolnictwie, równoważąc produkcję energii z ochroną środowiska, bezpieczeństwem żywnościowym i sprawiedliwością na obszarach wiejskich. Przegląd opiera się na literaturze zidentyfikowanej w bazach Scopus i Web of Science za lata 2007–2025 z wykorzystaniem zdefiniowanych zestawów słów kluczowych, uzupełnionej o dokumenty polityczne i wytyczne UE oraz wyszukiwanie cytowań wstecznych i do przodu.